بترس! بترس! بترس! از کسی که سکوت کرد وقتی دلشو شکستی!.بترس! از کسی که سکوت کرد وقتیکه قلبشو شکستی!.و اون تمام حرفاشو به جای تو فقط به خدا زد....و خدا خوب گوش کرد و خوب به یادش میمونه اونچه رو که گوش کرده از کسیکه قلبشو شکستی!.و خواهد رسید اون روزیکه خداوند تمام اون حرفارو سر تو فریاد بزنه!!!.و اونجا...

۱۳ آذر 09126962393 تلگرام و واتساپ

ادامه فعالیت در تلگرام و اینستاگرام09126962393

کاش ای تنها امید بررسی از مرجع زندگی طبق کپی رایت میتوانستم فراموشت کنم یا شبی چون آتش سوزان دل در مزار سینه خاموشت کنم کاش چون خواب گران از دیده ام نیمه شب ها یاد رویت می گریخت مرغ دل افسرده حا

کجا باید برم یه دنیا خاطرت تورو یادم نیاره کجا باید برم که یک شب فکر تو منو راحت بذاره چه کردم با خودم که مرگ و زندگی برام فرقی نداره محاله مثل من توی این حال بد کسی طاقت بیاره کجا

توضیح: برای مطالعه متن کامل به ادامه مطلب مراجعه نمایید. برای ورود به ادامه مطلب ، کلمه عبور شامل شماره کوچه و سپس شماره پلاک را وارد نمایید.

ما از تبار رستم و فرهاد و آرشیمواندر شرار فتنه آخر سیاوشیمدر انتظار رویت آن مهر آخریندر مجمر سپیده سپندی بر آتشیموبلاگ اشک سرخ درشانزدهماردیبهشت ماه سال هزارو سیصدو هشتاد و پنج راه اندازی گردید.بعلت مشکلات فنی بارهاوبلاگ اشک سرخ بصورت کاملحذف و دوباره مجدادا در همین آدرس اینترنتی راه اندازی گردید.

دل شکسته حافظ به خاک خواهد برد چو لاله داغ هوایی که بر جگر دارد + نوشته شده در پنجشنبه دوم شهریور ۱۳۹۶ساعت 1:43 توسط اشک سرخ |

روح و عشق هر دو در یک زمان موجود شدند و از مکوّن در ظهور آمدند روح را بر عشق آمیزشی پدید آمد و عشق را با روح آویزشی ظاهر شد چون روح بخاصیت در عشق آویخت عشق از لطافت بدو آمیخت بقوت آن آویزش و آمیزش میان ایشان اتحاد پدید آمد ندانم که عشق صفت شد و روح ذات یا عشق ذات شد و روح صفت حاصل هر دو یکی شدند چون...

آی خدا دلم گرفته من دیگه طاقـــت ندارم همه زندگیم تباه شد دیگه دارم کم میارم غم و غصه درد و حسرت توی قلبم لونه کرده شب و روزام با نبودش پر گریه پــر درده دیگه دستاشو ندارم دیگه قلبش مال من نیست حالا باید تو نبودش خودمو بغل بگیـــرم میدونم برنمیگرده میدونم که عاشقم نیست میدونم تا

دلتنگم ..! برای کسی که مدتهاست بی آن که باشد هر لحظه با فکرش زندگی کرده ام + نوشته شده در جمعه سوم دی ۱۳۹۵ساعت 20:31 توسط اشک سرخ |

سلامتی اونی که گذاشت و رفت حتی دلیل رفتنشم نگفت ما موندیم و خاطراتش و یک عمر عذاب... + نوشته شده در جمعه بیستم اسفند ۱۳۹۵ساعت 19:59 توسط اشک سرخ |

سلام بر عشق سلام بر آزادی سلام بر احمدی نژاد پ.ن: اینروزا باز به سرم زده بنویسم! هم از سیاست هم از عشق! نمیدونم از عشق سیاسیم ، آقام احمدی نژاد بگم که شهید ترور شخصیته! یا از معشوقه بی وفا و نامردم ... که هر چی بد و بیراه بهش بگم ، باز کم گفتم! ولی چی بگم وقتی ما عاشقا هر چی جفا

به خدا گفتم يك روز از عمرمو بگیر بزار بهش برسمگفت نه نمي شه گفتم يك سال از عمرمو بگیر بزار بهش برسم گفت نه نمیشه گفتم 10 سال از عمرمو بگیر بزار بهش برسمگفت نه نمي شه گفتم: خدایا! همه ي عمرمو بگير بزار فقط يه روز پيشش باشم خدا بغض كرد و گفت : چیكار كنم لعنتی وقتي نمي خوادت ...

هفدهم مهرماه سکوت و سکوت و سکوت عشق و آه و غم یک انتظار تلخ و بی پایان

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد در دام مانده باشد صیاد رفته باشد آه از دمی که تنها، با داغ او چو لاله در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد امشب صدای تیشه از بیستون نیامد شاید به خواب شیرین، فرهاد رفته باشد خونش به تیغ حسرت یا رب حلال بادا صیدی که از کمندت آزاد رفته باشد از آه دردناکی سازم خبر دلت را...

یک شب دلی به مسلخ خونم کشید و رفت دیوانه ای به دام جنونم کشید و رفت پس کوچه های قلب مرا جستجو نکرد اما مرا به عمق درونم کشید و رفت یک آسمان ستاره ی آتش گرفته را بر التهاب سرد قرونم کشید و رفت من در سکوت و بغض و شکایت ز سرنوشت خطی به روی بخت نگونم کشید و رفت تا از خیال گنگ رهایی رها شوم بانگی به گوش ...

نمی دانم چرا او می رود امادگر از من صدایی بر نمی خیزدو رعدی از من و اوعکس می گیردولی ابری نمی گریدبارانی نمی ریزددگر هم برنمی گردد که من او را ببینم با نگاهی سیرکمی دیر است ، اری دیربرای دیدن و عاشق شدن دیگر مجالی نیستو می دانم دروغ است انکه میگویند:اگر عشقی بود دیگر محالی نیستو اکنون می شوم تنهاو ا...

13 آذر ماه 1394 آری! بالاخره از این غم روزی آرام بر خاک خواهم افتاد

تو با قلبِ ویرانه من چه کردی ببین عشقِ دیوانه من، چه کردی؟ در ابریشمِ عادت، آسوده بودمتو با حالِ پروانه من چه کردی؟ ننوشیده از جام چشمِ تو مستمخمار است میخانه من ، چه کردی؟ مگر لایق تکیه دادن نبودمتا با حسرتِ شانه من چه کردی؟ مرا خسته کردی و خود خسته رفتیسفر کرده، با خانه من چه کردی؟ جهانِ من از گری...